Angelina is een jongedame die vanuit Aruba naar Nederland is gekomen om te studeren. Samen met haar vriend zijn ze woonachtig en studerend in Den Haag. Ze hebben het naar hun zin en genieten van hun vrijheid en het nieuwe avontuur dat zij samen in Nederland zijn begonnen. 

Na verloop van tijd beginnen de rekeningen zich echter op te stapelen en is zij inmiddels radeloos als zij via via met Stichting paNos in contact komt. Ze weet niet wat ze moet doen. Ze wil niet zonder diploma terug naar Aruba, maar ziet ook geen oplossing voor haar problemen in Nederland. Inmiddels heeft ze wel een bijbaantje gevonden en dat hielp iets om te achterstallige rekeningen te betalen. Alleen nu is er door een van de schuldeisers beslag gelegd op haar inkomen bij de werkgever, waardoor zij wederom niet genoeg overhoud om de overige betalingen te voldoen. 

Samen met de contactpersoon bij Stichting paNos bekijken zij de volledige situatie. Door o.a. het vinden van een bijbaan met een hoger salaris en tijdelijk meer uren te gaan werken, maken zij samen een plan waarmee Angelina zo snel als mogelijk uit haar benarde situatie kan komen. Via het netwerk van stichting paNos kon zij snel elders aan een beter betaalde baan komen en de combinatie met het tijdelijk werken van meer uren maakte dat Angelina een zetje kreeg in de goede richting om financieel sterker te staan. Met het afbetalingsplan kon zij verder zelfstandig mee door en inmiddels heeft zij de situatie volledig onder controle. Wat een luisterend oor en een paar kleine aanpassingen soms al niet kunnen bereiken!

Stanley woont al jaren in Nederland, maar komt oorspronkelijk uit Sint Maarten. Doordat hij van kinds af aan vaak ziek is, heeft hij maar enkele jaren basisonderwijs genoten. Als jongvolwassene kreeg hij al snel een baan in Sint Maarten en eenmaal in Nederland kon hij ook vrijwel direct aan het werk. Als het ene werk stopte dan had hij in no-time weer iets anders te doen en zo heeft hij altijd in zijn eigen inkomen kunnen voorzien. Dat werd echter moeilijker nadat hij ouder werd en zijn gezondheid ook verslechterde.

Door regelmatig periodes van ziekte kreeg Stanley nooit ergens een vaste baan. Doordat hij ongeschoold werk moest doen, kwam hij alleen in aanmerking voor fysiek zwaarder werk. Dit paste juist niet goed bij zijn gezondheid. Samen met Stichting paNos ging hij toch op zoek naar mogelijkheden die beter bij zijn situatie passen. Hij wilde ook heel graag aan het werk zijn en zijn eigen inkomen verdienen. Vanuit het netwerk van Stichting paNos werd een werkgever gevonden die Stanley de kans wel wilde geven om met inzet van een jobcoach en extra taalondersteuning een fysiek rustigere baan te bieden.